بیماری تیروئید در کودکان چیست؟ علائم کم‌کاری و پرکاری

بله، در بیشتر موارد با درمان دارویی مناسب و پیگیری منظم، کودک می‌تواند رشد و زندگی کاملاً طبیعی داشته باشد.

چون تشخیص زودهنگام کم‌کاری مادرزادی تیروئید، از عقب‌ماندگی رشد جسمی و ذهنی که ممکن است غیرقابل‌جبران باشد، پیشگیری می‌کند.

خیر، می‌تواند اکتسابی نیز باشد؛ به‌ویژه در نوجوانی که بیماری هاشیموتو شایع‌ترین علت آن است.

سابقه خانوادگی یکی از عوامل خطر محسوب می‌شود، اما به‌تنهایی به معنای قطعیت ابتلا نیست.

بله، عدم درمان بیماری تیروئید در کودکان، به‌خصوص در نوع کم‌کاری مادرزادی، می‌تواند منجر به تاخیر جدی و گاه غیرقابل‌جبران در رشد جسمی و ذهنی شود.

زمینه ژنتیکی و ارثی، بیماری‌های خودایمنی همراه مانند دیابت نوع یک، سندرم داون، کمبود ید در رژیم غذایی و انتقال بیماری از مادر به جنین از علل اصلی هستند.

خستگی مداوم، کندی حرکات، عدم تحمل سرما، یبوست، خشکی پوست، کندی رشد قد، افزایش وزن غیرمنتظره و افت عملکرد تحصیلی از علائم مهم هستند.

طبق دستورالعمل‌ها، نوزادان باید در روزهای ۳ تا ۵ پس از تولد غربالگری شوند و در صورت لزوم، این آزمایش در روزهای ۱۰ تا ۱۴ نیز تکرار گردد.

تشخیص با ترکیبی از معاینه فیزیکی و آزمایش خون (TSH, T4, T3 و آنتی‌بادی‌های TSI/TRAb) و در صورت نیاز سونوگرافی تیروئید انجام می‌شود.

درمان اصلی مصرف روزانه داروی لووتیروکسین (هورمون مصنوعی تیروئید) است که معمولاً باید تا پایان عمر و تحت پایش دوره‌ای پزشک ادامه یابد.

بسته به شدت و علت بیماری، پزشک ممکن است از داروهای ضدتیروئید مانند متی‌مازول، بتابلوکرها، ید رادیواکتیو یا جراحی استفاده کند.

خیر! هیچ‌گاه دوز داروی تیروئید کودک را بدون هماهنگی با پزشک متخصص غدد تغییر ندهید؛ حتی تغییرات جزئی می‌توانند بر رشد و تکامل کودک تاثیرگذار باشند.

بله، اختلالات هورمونی تیروئید می‌توانند باعث افت تمرکز، خستگی ذهنی و کاهش عملکرد تحصیلی کودک در مدرسه شوند.